Daarna begint The Scene meteen weer te spelen, want hoewel het in 1999 betrekkelijk rustig is geweest rond de band, denkt Thé Lau niet aan stoppen: “Ik wil dat The Scene één van die legendarische bands wordt die werkelijk iets in de muziekgeschiedenis van de Lage Landen betekent.” De groep heeft een primeur door een nieuwe opname van ‘Sabine’s Gezicht’ (dat al in 1985 op de LP ‘This Is Real’ stond) alleen uit te brengen als digitale download – lang voordat legale download-services als iTunes in zwang raakten. Half juli verschijnt er dan een echte nieuwe single: ‘Helden’, dat oorspronkelijk werd gemaakt voor de nieuwe SIRE-televisiespot rond het thema ‘De maatschappij, dat ben jij’. De reacties op deze spot waren echter zo positief dat besloten is om het nummer uit werken en er een single van te maken. De radio pakt de single dit keer wél goed op, er wordt een videoclip gemaakt die regelmatig te zien is op clipzenders TMF en The Box, en ‘Helden’ staat twee maanden lang in de Top 100. In augustus treedt The Scene voor de zesde keer op voor het twaalfduizendkoppige publiek van het Marktrock-festival in Leuven (B).
In het najaar verschijnt het zeventien tracks tellende verzamelalbum ‘Rauw, Hees, Teder’. Ondertussen blijven ook de oude albums doorverkopen, wat er toe leidt dat de groep bij een optreden in de Amsterdamse Melkweg een platina plaat ontvangt voor 100.000 verkochte exemplaren van ‘Blauw’. Met de reeks concerten die volgt op de release van ‘Rauw, Hees, Teder’ bewijst The Scene dat ze nog steeds in topvorm zijn. In de zomer van 2001 staat de groep dan ook weer met succes op een aantal Nederlandse en Belgische festivals. Lau heeft op dat moment al een aantal songs geschreven voor een toekomstig solo-album, maar het hernieuwde succes van The Scene doet hem overwegen om dat materiaal toch te gebruiken voor een nieuw Scene-album. Het lukt echter niet om het daar met de rest van de groep over eens te worden, dus uiteindelijk kiest Lau er toch voor om een solo-album te maken. Dit solo-album, ‘De God Van Nederland’, verschijnt in mei 2002. Naast uitgebreide theatertournees speelt Thé Lau met dit nieuwe materiaal, en met een nieuwe band, ook in het club- en festivalcircuit (o.a. weer op het Werchter-festival), waarbij ook de hits van The Scene aan bod komen. Hoewel The Scene sinds het najaar van 2001 al niet meer samen gespeeld heeft, blijft Lau met enige regelmaat in de media verkondigen dat zijn solocarrière niet het einde van de band betekent: “The Scene zal nooit worden opgeheven!”. Tot een interview met De Telegraaf op 16 november 2002, waarin hij aangeeft dat dat hoofdstuk nu toch écht is afgesloten…
Thé Lau vervolgt dus zijn solo-activiteiten in zowel het theater-, club- en festivalcircuit in wisselende bezettingen, waarin toetsenist Jan-Peter Bast de enige vaste spil is. Achtereenvolgens verschijnen van hem een tekstbundel, de DVD ‘The Show’ (2003), de roman ‘Hemelrijk’ (2004), tweede solalbum ‘Tempel Der Liefde’ (2006) en verhalenbundel ‘In De Dakgoot’ (2006). Ook de andere leden van The Scene zoeken nieuwe bezigheden. Je kon/kunt Scene-leden terugvinden in Sype, de Manuëla Kemp Band, The Chedderheadz, Roberto Jacketti & The Scooters, Skelter, de Ruben Hoeke Band, TeNDeRMeN en The Wild Romance. Gitarist Eus van Someren richt zich voornamelijk op zijn werk voor het Nederlands Instituut voor Hersenonderzoek.
In de zomer van 2006 speelden zowel bassiste Emilie Blom van Assendelft, drummer Jeroen Booy en toetsenist Otto Cooymans met Lau mee, zij het op verschillende festivals. Thé Lau: “Otto ging als vanouds geweldig tekeer, Emilie produceerde haar karakteristieke pulserende basgeluid en Jeroen klonk alsof hij bij U2 inviel, ronkend, zwaar. Later vroeg Jeroen me of ik wilde overwegen nog een keer met The Scene te toeren. Hij had een ‘onaf gevoel’. Dat, en het feit dat spelen met alle drie een kick was, deden me besluiten Jeroen te bellen. OK, laten we de koppen bij elkaar steken om te kijken wat iedereen ervan vindt. Het enthousiasme bleek groot. Niet alleen bij Jeroen, Emilie en Otto, maar ook bij vrienden die we ons plan toevertrouwden. Nadere inspectie van keerzijden leerden ons dat die er niet waren. Spelen van oud en vertrouwd repertoire? Absoluut! Er is niets mis met ‘Blauw’, ‘Open’, ‘Rigoureus’, ‘Zuster’, ‘Samen’, ‘Iedereen Is Van De Wereld’. Welke optredens zullen we doen? Festivals! En een paar geliefde zalen, Paradiso (Amsterdam), de Ancienne Belgique (Brussel). Zullen we een CD opnemen? Ja! Dezelfde songs. Misschien met gasten… Misschien nieuwe nummers… Dat soort zaken. Inmiddels weten we dat het enthousiasme overal groot is. En dat we een juist besluit hebben genomen. OK, we doen het!”
Die nieuwe CD, eenvoudig maar veelzeggend ’2007′ getiteld, komt uit op 21 mei. Op het album staan in totaal twaalf tracks. Tien klassiekers van de band hebben een nieuw jasje gekregen. ‘Open’, ‘Zuster’ en ‘Samen’ klinken nu eindelijk zoals ze live ook al klonken in de hoogtijdagen van The Scene; stuwender, scherper en opzwepender! Op drie tracks doen gasten mee. Sarah Bettens (K’s Choice) schittert in ‘Blauw’, het geweldige stemgeluid van Paskal Jakobsen (Bløf) versterkt de meezinger ‘Iedereen Is Van De Wereld’ en Tom Barman (dEUS) betovert de luisteraar op het prachtige ‘Rigoureus’! Daarnaast twee nieuwe nummers: ‘Meisje Van De Dromen’ en ‘Alkmaar’, een stad die nog nooit zo mooi is bezongen en waarvan de tekst werd geschreven door Neeltje Maria Min.
Klik hier om naar de biografie van Thé Lau te gaan.
