Ludwig (Louis) Neefs (Gierle, 8 augustus 1937 – Lier, 25 december 1980) was een Vlaamse zanger en een belangrijk voorvechter van het Vlaamse lied en de Vlaamse kleinkunst. Zijn bekendste nummers waren: “Mijn Vriend Benjamin”, “Oh Oh, Ik Heb Zorgen”, “Aan het strand van Oostende”, “Jennifer Jennings”, “Margrietje”, “Martine” en “Laat Ons Een Bloem”.
Neefs heeft de grootste tijd van zijn lagere school doorgebracht in de lagere school te Gierle, waar hij zelfs les kreeg van zijn eigen vader. In het middelbaar onderwijs heeft Louis verschillende scholen doorlopen, waaronder de Jezuïetenschool in Turnhout, het Sint-Romboutscollege in Mechelen en daarna, alweer in Mechelen, de Technische Scholen Mechelen.
Zijn betrachting was om technisch tekenaar te worden met als specialiteit bruggenbouw. Tijdens zijn collegetijd kwam zijn zangerstalent aan het licht en zijn eerste muzikale vorming kreeg hij in het college-koortje. Tijdens zijn studies aan de Technische School leerde Louis de gitaar bespelen. Tijdens zijn studententijd waren zang en muziek slechts een hobby naast het voetbal. Louis begeleidde zichzelf op de gitaar bij het zingen van liedjes van Jo Erens en Fritz Rademaker. Louis trad aanvankelijk op voor familie en kennissen en werd uiteindelijk zanger in het groepje Sun Spot (Einde van de jaren 50). Via optredens en talentenjachten kreeg hij een Platencontract aangeboden.
Jacques Kluger en Bobbejaan Schoepen zorgden ervoor dat Neefs onder de aandacht kwam van de platenmaatschappijen, wat liedjes als Anita my love, Ach Margrietje en Ein kleines Kompliment opleverde.
In 1959 stond hij in de Belgische ploeg tijdens de Europabeker te Knokke. De eerste hit kwam er in 1960 (het jaar dat Louis huwde): Ein kleines Kompliment. Deze single betekende de doorbraak voor een onstuitbare carrière met vele singles en langspeelplaten.
Naast zanger was Neefs presentator bij de BRT en was hij samen met Rocco Granata impresario voor diverse artiesten. Hij vertegenwoordigde België tweemaal op het Eurovisiesongfestival, in 1967 in Wenen met Oh oh ik heb zorgen en in 1969 te Madrid met Jennifer Jennings. Beide keren eindigde hij als zevende.
Jennifer Jennings (Songfestival 1969)
In Vlaanderen was Neefs presentator van televisieprogramma’s als Binnen en Buiten en Tienerklanken. Daarnaast was Neefs politiek actief, als gemeenteraadslid in Mechelen.
Hij verleende zijn stem aan de Nederlandse versie van de Disney- film De Aristokatten.
Louis Neefs en zijn vrouw Liliane kwamen op eerste Kerstdag 1980 om het leven bij een verkeersongeval in Lier. Het paar had twee zonen: Ludwig en Günther. De laatste werd ook een bekend zanger.
Laat ons een bloem van Neefs werd in mei 2006 verkozen tot het mooiste Nederlandstalige lied het programma Zo is er maar één op de Vlaamse zender één.
Louis Neefs’ feeling voor sterke nummers en zijn karakteristieke diepe, warme stem maakten hem tot één van de bekendste Vlaamse zangers ooit.
Op 5 augustus 2007 werd in Gierle, zijn geboortedorp, een borstbeeld onthuld. Op 8 augustus 2007 zou Neefs zeventig geworden zijn.
Margrietje (1972)
