Jan Akkerman (Amsterdam, 24 december 1946) is een Nederlands gitarist en luitspeler. Hij vormde in de jaren zeventig samen met Thijs van Leer de kern van de Nederlandse progressieve rockgroep Focus en werd in 1973 door lezers van het Engelse muziektijdschrift Melody Maker uitgeroepen tot beste gitarist ter wereld. Akkerman is drie keer getrouwd en heeft twee zoons uit zijn tweede huwelijk, en twee dochters uit zijn derde huwelijk. Hij woont in Volendam.
Akkerman werd geboren bij het Amsterdamse Waterlooplein, als zoon van Jacob Akkerman, een handelaar in lompen en metalen. Hij begon met accordeon, en schakelde later over op gitaar. Op zijn veertiende speelde hij op zijn eerste single. Akkerman was op school niet te handhaven en werd naar Instituut Schröder gestuurd waar hij in drie jaar gymnasium beta moest doen. Vervolgens ging hij naar het Amsterdams Conservatorium, afdeling lichte muziek. Hij kreeg les van gitaarleraar Gerard Gest.
Akkerman was lid van achtereenvolgens Johnny and his Cellar Rockers, The Hunters (hit: Russian Spy and I), en Brainbox. Eind 1970 voegde hij zich bij het Thijs van Leer Trio. De formatie ging verder onder de naam Focus en scoorde in de jaren zeventig enkele wereldhits. In 1976 verliet Akkerman de band en ging solo verder. Een reünie met Thijs van Leer in 1985 bleek geen succes, maar Akkerman leverde desondanks de ene plaat na de andere af, en was daarnaast actief als sessiemuzikant bij onder meer André Hazes. Verder speelde hij samen met onder meer Alan Price, Kaz Lux, Herman Brood, Peter Banks, Charlie Byrd, Ice-T en B.B. King. Akkerman claimt ook dat hij samen met Pierre van der Linden eind jaren zestig de platen van The Cats volspeelde.
In 1992 kreeg hij een ernstig auto-ongeluk, maar vanaf 1993 is hij weer actief. Akkerman is een gitarist, die voortdurend experimenteert met nieuwe apparatuur en gitaren. In januari 2005 werd hem een Gouden Harp toegekend, wegens zijn verdienste voor de Nederlandse lichte muziek.
House of King (1974)
