Anouk kreeg het muzikale van huis uit mee: haar moeder is zangeres in een bluesband. Anouk kwam na haar veertiende in tehuizen terecht, leerde zingen, en werd in 1994, zonder theoretische kennis, aangenomen op het conservatorium met als vooropleiding Mavo 3. Ze kon niet aarden op het conservatorium en stopte na twee jaar met de opleiding.

Anouk zong op bruiloften, feesten en festivals met de soul en R&B band Shotgun Wedding. Via haar toenmalige echtgenoot leerde ze Barry Hay van de Golden Earring kennen. Deze was enthousiast over haar zangkwaliteiten en bood aan materiaal voor haar te schrijven. Dit leidde tot de song Mood Indigo die samen met Earringlid George Kooymans was geschreven.

Toen Anouk Bart van Veen leerde kennen, schreven ze samen wat nummers, waarna op 5 september 1997 haar tweede single werd uitgebracht. Nobody’s wife werd Anouks grote doorbraak. Het nummer stond wekenlang hoog in de hitlijsten. Daarna kwam haar debuut-cd Together Alone uit en door het succes van de single verkocht dit album ook goed. Later dat jaar kwam de single It’s so hard uit, welke een minder groot succes werd.

Nobody’s wife (1997)

In de zomer van 1998 speelde Anouk op veel festivals, waaronder Pinkpop (waar ze met eieren werd bekogeld) en Parkpop.

In november 1999 kwam het tweede album uit, getiteld Urban Solitude. De eerste single R U kiddin’ me zorgde ervoor dat het album op nummer één kwam in de album top 100.

R U kiddin’ me (1999)

Michel (2000)

Anouk ging vervolgens naar Amerika voor nieuwe opnames. Dit liep niet goed af. De eerste onderhandelingen met Anouks Amerikaanse label eindigden in slaande ruzie. Ze keerde terug naar Nederland en ging samenwonen met haar vriend The Anonymous Mis van de band Postmen. Haar nieuwe single Don’t kwam uit en ze begon aan de ‘AA Tour-Semi Acoustic tour’ die vanaf februari 2001 door Nederland trok.

Eind maart 2001 verscheen Lost Tracks, een album met niet eerder uitgebrachte nummers, waaronder duetten met zangeres Sarah Bettens van K’s Choice en The Anonymous Mis, alternatieve en akoestische versies van oude nummers en alle tot dan toe gemaakte videoclips inclusief een niet eerder getoonde ‘forbidden version’ van Sacrifice.

Omdat de gitarist van haar begeleidingsband bijschnabbelde bij de band Kane, ontsloeg Anouk in 2001 al haar toenmalige bandleden.

Op 6 november 2002 verscheen het nieuwe album Graduated fool. De eerste single van het album was Everything, en als tweede single werd I Live For You uitgebracht. De bijzondere clip erbij werd gemaakt door Rosto, die ook al de clip voor de single The Dark maakte. In de clip is Anouk weinig verhullend naakt onder water te zien. Deze clip won een prijs op het filmfestival van Utrecht. Toch werd de clip alleen op The Box gedraaid en flopte de single. MTV en TMF boycotten de clip vanwege onenigheid met het management.

In dit jaar verscheen de cd Update, waarop Anouk bestaande nummers akoestisch zingt. Tegelijkertijd kwam ook Close up uit, een dvd met o.a. live-optredens van festivals en een bonuscd. Eind 2004 verscheen haar album Hotel New York, dat op 1 binnenkwam in de albumhitlijst. Vooral de single Girl was een doorslaand succes en behaalde hoge airplay. Van het album kwam een jaar later een 2cd-versie uit.

Girl (2004)

In september kwam haar single “If I Go” uit met als videoclip de livebeelden van haar concert in de Gelredome 2008.

If I go (2008)

Three days in a row (2009)

TOP