Elke maand spelen in De Wereld Draait Door, reclame maken voor Toyota, bekroond worden tot bestgeklede band door Esquire, spelen op het Voetballer van het Jaar-gala én gesponsord worden door Karl Lagerfeld. Het is maar een greep uit de vele wapenfeiten in het indrukwekkende eerste jaar van Moke.
Aan het roer van Moke – niet vernoemd naar de Amsterdamse koosnaam Mokum, maar naar een lievelingsoom van de voorman – staat zanger Felix Maginn, een in 1992 naar Amsterdam verhuisde Noord-Ier. Hij is klein van stuk, in Belfast opgegroeid, en in woord en gebaar een bonafide rockster.
Succes heeft vele vaders, maar Moke begint in 2006 bij hem. ,,Ik heb jaren in een goede rockband gezeten, maar we verkochten voor geen meter,’’ vertelt Maginn, weggedoken achter een tafeltje in een hoek van de Amsterdamse stationsrestauratie. ,,En als iets niet aanslaat, dan houdt het snel op. Ik moest wel iets anders gaan doen.’’
Het anders werd dus Moke. In maart 2007 verschijnt, zonder al te veel verwachtingen van buitenaf, hun debuut Shorland: een groots en Brits klinkend popalbum. Daarop schrijft Maginn de ellende uit zijn jeugd in Belfast van zich af, in gitaarliedjes die knipogen naar U2 en Paul Weller.
De ambities van de band zijn op dat moment al groot. ,,Nederlandse bands zijn vrij nuchter. Maar daar heb ik geen last van, want ik droom nog altijd.’’ Dromen komen in dit geval uit, want Moke breekt door als de band optreedt in het televisieprogramma De Wereld Draait Door. Eerst eenmalig, later als huisband. ,,Iedere popgroep wil in dat programma optreden. Er kijken anderhalf miljoen mensen; in één klap waren we bekend. Daarna verkochten onze optredens snel uit.
Op een gegeven moment raakte ik daar aan gewend, en belde ik zalen op: is het al uitverkocht? Er waren concertzalen bij die in zes, zeven jaar tijd niet zoveel publiek binnen hadden. Dat is heerlijk, want ik heb ook jaren voor tien man gespeeld.’’
Die tijden zijn voorbij. Moke speelt zaterdag op het grootste podium van Pinkpop, een eer die normaal is voorbehouden aan internationale topartiesten. Het optreden is voor Moke dan ook dé kroon op een schitterend jaar.
Maginn, karakteristiek gekleed in zwart leren jasje, zwart overhemd, kijkt tevreden. ,,Ik geniet van ons succes. En ik wil het ook verlengen. Daarom hangen we niet in de kroeg met het idee dat we het al gemaakt hebben. Waarom zouden we geen stadions kunnen vullen? Het is mogelijk. Laten we eerlijk zijn: Pinkpop is een graadmeter voor ons. Daar staan we tussen de topacts, als we ons daar mee kunnen meten. Zeker, ik denk dat we dat wel aankunnen. In 2008 is spelen op Pinkpop dan ook het belangrijkste voor ons.’’
Als je één ding hebt bereikt, verlang je al snel naar meer, bekent Maginn. Zijn dromen over internationaal succes zijn herkenbaar, zelfs voor grote artiesten als Kane en Anouk. Maar daadwerkelijk hits hebben in het buitenland is voor weinigen weggelegd. ,,Buiten Nederland heb ik het niet in handen. Het is wachten op de juiste kans. Maar het kan zomaar gebeuren dat Moke in Europa wordt opgepikt. Want we zijn gewoon een heel goede band.’’
Masterplan en ambities of niet: dat het vanaf maart 2007 zó hard zou gaan met Moke heeft Maginn toch verrast. ,,Wat me nog het meest verbaasde is de prijs die we wonnen als bestgeklede band bij Esquire. Op dat moment hadden we alleen nog maar besloten dat we zwarte kleding aan zouden trekken. Zodat de één niet in een houthakkersblouse staat, en de ander in een T-shirt. En pas na die prijs benaderde Karl Lagerfeld ons. Geweldig, je bent gek als je daarop nee zegt.’’
Een succesverhaal, dat is Moke. Een nieuwe versie van Shorland staat deze week op nummer 13 in de albumlijst. Toch beleefde Maginn ook een zwaar jaar, ook al liet hij daar naar de buitenwereld toe weinig van merken. ,,Met de band maakte ik een fantastische start, maar privé was het heel heavy. Ik had een relatie, al bijna tien jaar, die net voor ons debuut uitkwam uit elkaar klapte. Ik kon me gelukkig richten op Moke, maar het was loodzwaar. Gelukkig: sinds drie maanden ben ik weer heel erg verliefd op een meisje.’’
Zijn nieuwe status is voor Maginn wel even wennen. ,,Het is gek: iedereen weet nu alles over mij. Over mijn jeugd in Belfast, waar ik verschrikkelijke dingen heb gezien. En ik krijg aanvragen van vrouwenbladen. Die willen dingen weten over mijn vriendin. Ik zie er de lol van in, maar ik moet oppassen; voor ik het weet ben ik een soort joker. Stel je voor, straks word ik de nieuwe Barry Hughes.’’
Door: Anton Slotboom
Bron: AD
Uitverkocht? Pinkpop 2008 kaarten
Lees ook:
Reageer
RSS reacties